“On relativity and curved futures” Tentoonstelling juni-sept 2024

Tentoonstelling van juni tot september 2024

Katrien Maes- Philip Sierens – Maarten Sierens en Rik Beuselinck

Voor deze tentoonstelling putten Katrien en Philip uit eigen ervaring(en) hoe een kankerdiagnose zich manifesteert en je blik op de toekomst afbuigt. Ze willen, zonder de zaken te minimaliseren, het begrip kanker, als daar reden toe is, neutraler gaan definiëren

Philip heeft met het thema van de triënnale “spaces of possibility / Ruimtes met mogelijkheden” de atelier van Katrien getransformeerd en nieuwe “ruimtes” gecreëerd.

De overeenkomst tussen de visie op zwaartekracht in de relativiteitstheorie, die verklaard wordt als een afbuiging in de ruimtetijd onder invloed van massa en de analogie hoe de toekomst van kankerpatiënten afgebogen wordt , waarbij de diagnose een mentale massa vormt die de toekomstvisie afbuigt, deze overeenkomst wordt in het atelier uitgewerkt.

Net zoals de wetenschap haar visie op zwaartekracht fundamenteel heeft gewijzigd zo ook kan onze visie op kanker mogelijks anders ingevuld worden.

Deze zoektocht vormt de basis van deze tentoonstelling.

De relativiteitstheorie stelt, om de zwaartekracht te verklaren, dat een massa de ruimtetijd lokaal afbuigt. Alles wat zich in de buurt van de massa bevindt zal onherroepelijk, door de afbuiging in de ruimtetijd, naar die massa “gestuurd” worden ook al is er geen interactie of “kracht” die inwerkt op beide massa’s. Hiermee verklaart Einstein het begrip zwaartekracht anders dan Newton die uitging van een “kracht” tussen massa’s om de zwaartekracht te verklaren. Een kracht moet overgebracht worden door een “deeltje” en daar is er (tot nu toe) geen bewijs van. De relativiteitstheorie blijft in alle uitgevoerde experimenten overeind ook al weet de wetenschap dat er uiteindelijk een oplossing moet komen door een nieuwe theorie om de kwantummechanica te verbinden met de relativiteitstheorie.

Philip herkent in zijn kankerdiagnose een analoge werking. Ook al is er geen directe “zichtbare kracht” het besef van een kankerdiagnose “buigt” je toekomst onherroepelijk sterk af en dwingt je op een ander pad.

Niettegenstaande een kankerdiagnose heftig is, is het de visie van beiden dat er hoop is en een toekomst met voldoende levenskwaliteit. Ze willen hun problematiek niet minimaliseren maar proberen het doemdenken over kanker als “terminale beslissing” te doorbreken. In het geval van Katrien gaat het over borstkanker, bij Philip gaat het over bloedkanker, de ziekte van Kahler.

In 2017 heeft Katrien samen met Rik Beuselinck het werk “Duoliet” gemaakt. Het was het centrale stuk van de tentoonstelling Scarred/Scared, een tentoonstelling rond de ervaring van Katrien en Marijke Devaere rond borstkanker. In de duoliet geven Katrien en Rik, op abstracte manier, hun visie op een aantal herkenbare fases in het ziekteproces weer.

Dit zijn van beneden naar boven de interpretaties van de “Duoliet”

  • Het doemdenken/zwart kijken
  • Het zich “beschadigd” voelen
  • De “vele klappen” die men moet verwerken
  • Het “ingesnoerde gevoel” van “vast” te zitten,
  • Het verplicht “in de spiegel kijken” en zijn situatie onder ogen zien
  • Je lichaam die door de behandeling vernietigd zien worden

Dit is de interpretatie van de “Druppel”. Deze staat symbool voor enerzijds

  • De chemo, de vloeistof die je beschadigd maar ook geneest.
  • Het verdriet dat je ervaart maar ook de blijdschap (wenen van geluk)
  • De druppel stelt de toeschouwer ook in staat om, weliswaar is afgebogen vorm, rondom om de duoliet te kunnen kijken. het beeld is vervormd door de kromming van het oppervlak van de druppel.